We waren bij het stadje Collioure beland in Zuid-Frankrijk – met de Pyreneeën nog nét in zicht. We willen de reis voortzetten door een paar plekjes langs Zuid-Frankrijk te bekijken om zodanig richting Italië te komen. Maar vandaag worden we wakker en maken ons klaar om dit oude Franse stadje te bekijken.
Vanaf de camperplek is het een eindje wandelen naar de kades en het stadje zelf. Het is een wandeling met hoogteverschillen, ofwel flink klimmen en dalen met zijn allen. Het is dan wel weer een prachtige route langs prachtige huizen en bermen vol bloemen. De zon schijnt flink en we hebben het goed warm onderweg.
Door de Franse stad Collioure
Onderweg zien we een koninginnepage voorbij fladderen die we weten te fotograferen – ook een kolibrievlinder in zicht – maar die was snel verdwenen. Na een tijdje komen we uit bij het hartje centrum van Collioure. Door mooie straatjes en uiteindelijk een soort poort, zien we de kade en de zee. Het stadje ademt sfeer en authenticiteit, het heeft vele mooie plekjes en uitzichten.
Meespelen met de straatmuzikant
We halen wat broodjes en drinken bij de plaatselijke Carrefour en eten het aan de kant van het water op. Ondertussen worden we voorzien van de lokale muzikant die driftig op zijn gitaar aan het spelen is. Wanneer de broodjes op zijn geven we Lotte, Niels en Sanne wat muntgeld voor het vermaak van de gitaar meneer. Maar zodra de muntjes in zijn hoedje vallen – krijgen ze zelf muziekinstrumenten in de handen gedrukt.
Voor de kids het weten staan ze zelf mee te spelen. En de muzikant houdt ze flink bezig, het ene na het andere nummer wordt gespeeld. Zelfs ‘Suzanne’ wist de man te spelen en ‘bijna’ goed te zingen. Erg vermakelijk was het, tot we besloten dat we écht verder wilden kijken.
Na een uitgebreid afscheid liepen we verder, langs de kade en buitenmuren van het plekje. We liepen tot de lucht verderop wel erg grijs werd – toen besloten we de trip terug te maken. Aangekomen bij de camper blijkt de lucht geklaard – het zonnetje schijnt nog vol op. De camper stond naast een hoog muurtje en ik besloot het dak eens onder handen te nemen.
Na deze poetsbeurt wat wel nodig bleek – gingen we eten en al snel de avond in. Wat mij steeds opvalt is dat de vogels om ons heen lang blijven zingen – ook in het donker. Iets waardoor ik steeds het gevoel blijf houden dat het nog dag is, of vroeg in de ochtend.
We rijden het Camarque gebied binnen
De volgende dag rijden we verder en gaan we het Camargue gebied in. Het is een moerasachtig gebied waar wilde paarden en flamingo’s zijn. Na een vrij lange rit komen we laat in de middag aan op camping La Petite Camargue Yelloh! Village. Hier checken we in voor drie nachten.
Bij het uitzoeken van een plekje komen we er direct achter dat er hier iets erg vervelends aan de hand is. We worden van alle kanten belaagd door vele steekmuggen. En het is niet enkel op één plekje, ze zijn overal aanwezig. We kiezen een plek waar we er het minst last van hebben – maar horen om ons heen al campinggasten die er veel last van hebben.
Het gevolg is dat we niet lekker buiten kunnen zitten. We zetten dan ook niet teveel buiten en stellen ons in op wat vaker in de camper te verblijven. Gelukkig is er wel een geweldige speeltuin met enorme glijbaan aanwezig. En er is een groot zwembad, supermarktje én een kapper – op de camping!
In de dagen dat we op de camping zijn lopen we vele muggenbulten op – wandelen we langs de Camarque natuurgebieden en zien roofvogels en de flamingo’s voorbijkomen. Ook zien we paarden, maar het zijn niet de wilde paarden dat het gebied heeft. De kapster knipt later mijn tondeuse kapsel netjes bij – de kinderen zwemmen met Martine in het zwembad en we horen in de nachten dwerguiltjes roepen.
Laatste stop Zuid-Frankrijk - Sospel
Het is een prima camping maar we zijn enigszins blij dat we na drie nachten verder kunnen. Op vrijdag 24 april pakken we de boel weer op en we rijden naar het Franse plaatsje Sospel. Deze plek kozen we gezien het dichtbij Italië ligt, het een typisch Frans plekje betreft én we er op een voordelige camperplaats konden staan.
Ook deze route is vrij lang en we zijn een paar uren onderweg. Voor de lange reis uit doen we nog boodschappen bij een Intermarche in de buurt, tanken we de tank vol en daarna rijden we die kant op.
Richting het einde van de route moeten we weer de bergen in, langs haarspeldbochten en slingerwegen. Na de nodige manoeuvres en een toch best spannende eenbaansweg door een smalle tunnel komen we bij de camperplaats uit. Het is een geautomatiseerde plek waar we een kaart kunnen kopen met tegoed – waar we wederom voor drie nachten willen verblijven.
Er zijn niet veel andere campers en we kunnen de onze dan ook overal wel kwijt – we zoeken een mooie plek uit in het gras. Na geïnstalleerd te zijn gaan we ook alweer snel richting de avond.
Op de zaterdag willen we het stadje in wandelen. Maar gaandeweg krijgen we in de gaten dat er een rally aan de gang is. Het stadje is bezaaid met stands met hierin rallywagens – die uiteindelijk naar een parcours gereden worden om door de bergen hun ronde te maken.
Nadat wijzelf door Sospel de bijzonderheden hebben bekeken, kijken we ook langs de route of de start van deze rally. Niels, ik en eigenlijk wij allemaal vinden het wel interessant, oude rally auto’s die enorm veel herrie maken – om vervolgens met een slakkengang vooruit te gaan. Ik denk dat we ze er met de camper nog uit hadden getrokken – maar we zagen ook nieuwe auto’s die wel hard gingen.
Uiteindelijk wandelen we van de route terug Sospel in – halen er heerlijke broodjes en croissants bij de bakker en eten het op een bankje in de stad op. Daarna lopen we terug naar de camper. Er staat nog een belronde op stapel voor Niels en Lotte, die babbelen met het thuisfront Thomas en Marthe even bij.
In de avond sluiten we de dag af met ‘jawel’ pannenkoeken en een goede film – Shrek ditmaal. Als we wakker worden op zondag besluiten we bij de camper te blijven. Even niets en een rustige dag houden – spelletjes in het gras en eventjes spelen bij de naastgelegen speeltuin.
Over de grens naar Italië, Bogliasco
In de nieuwe week rijden we op maandag Italië binnen. We gaan richting camping Genova Est dat in het plekje Bogliasco ligt. Vanuit Sospel moeten we eerst weer de kronkelwegen terugrijden naar de grote weg. Na een tijdje komen we hierop uit en voordat we het in de gaten hebben zitten we al zomaar in Italië. Dat gevoel hadden we eerder bij Frankrijk met de oversteek naar Spanje gehad.
Daar gingen we door Italië de tolweg op, hopende dat de tolbadge werkt. En jawel, het apparaatje aan de voorruit piept een keer en de slagboom ging omhoog. Nog een flink stuk rijden langs bergen, zee en hoge bruggen. We komen uiteindelijk in de middag aan en checken in bij de camping.
Nadat we de camper hebben neergezet lopen we van de camping dat hooggelegen is, naar beneden Bogliasco in. We willen bij de zee en het strandje kijken. Het zijn niet een paar trappen, ook niet veel – maar oneindig veel trappen naar beneden. Eenmaal dichter bij het stadje zien we veel prachtige huizen en mooie kleuren overal.
Het is een mooi stadje met voor ons Franse stijlen – maar dan op zijn Italiaans. Het is even wennen om bon giorno te zeggen in plaats van hola of bonjour. De kinderen zijn nog ingesteld op vooral de Spaanse woorden. Maar eenmaal bij het strand komen de scheppen tevoorschijn en voordat we het weten zijn er weer complete aquaducten gebouwd.
Ik kijk nog even rond in de buurt en maak de nodige foto’s van de omgeving. Na een tijdje wordt het al wel laat, we moeten nog terug, die ontelbaar vele trappen omhoog. Met lichte tegenzin maken we ons op voor deze tocht. We komen uiteindelijk terug, gesloopt, dat wel. We besluiten om ons eerste officiële Italiaanse pizza te halen bij het restaurantje op de camping.
Op dinsdag blijven Niels, Sanne en ikzelf bij de camper. Ik moet bijkomen van de vorige dag aangezien het best op mijn heup was aangekomen. Niels en Sanne zagen geen licht in de plannen van Martine en Lotte – om nogmaals naar beneden te gaan en de omgeving beter te bekijken.
Dus daalden de dames af naar beneden en speelden Niels en Sanne met tractors en duplo bij de camper. We vermaken ons allemaal op ons eigen manier vandaag en dat is ook weleens lekker. Martine en Lotte maken een flinke trip en zien veel onderweg – wij spotten een Vlaamse gaai in de boom boven de camper.
Stadsbezoek Genua
Op de woensdag maken we ons op voor een dagtrip naar de 5e grootste stad van Italië Genua. Vanaf de camping vertrekt een shuttle busje die ons naar het treinstation Bogliasco brengt. Vanaf hier kopen we tickets en reizen naar de stad.
Wanneer we uitstappen staan we bijna in hartje Genua. Het hoofdstation lijkt een beetje op Amsterdam Centraal, maar dan groter. We lopen de mensenstroom achterna in de hoop dat ze richting het centrum gaan. Onderweg kopen we bij een supermarkt wat broodjes en drinken en eten het op een trap op.
Dichter bij het centrum komen we langs een boulevard met imposante passages, mooie tegelvloeren en plafonds, grote gebouwen en bouwwerken. Uiteindelijk komen we bij een groot fontein uit op een plein – hier kijken we nog een tijdje rond. Daarna lopen we terug over de andere kant van de boulevard.
En wanneer we weer terug zijn, besluiten we ook maar weer terug te treinen. We zijn niet gek lang in de stad geweest – lang genoeg voor een goede impressie ervan. Op het station in Bogliasco wachten we weer op het shuttle busje die ons weer terug brengt.
Op donderdag 30 april gaan we verder Italië in naar het Gardameer. Tijdens het uitzoeken van de route werkt ons internet niet meer – kabel naar de router bleek gekneusd te zijn. Dat is een tegenvaller, gezien we erg op ons internet gesteld zijn. Na wat camping wifi krijgen we de route in beeld en gaan op weg.
Naar camping Village du Parc in Lazise
We rijden naar camping Village du Parc dat bij het plekje Lazise ligt – aan het Gardameer. We hopen dat er plek is want de Italianen schijnen (net als Nederland) meivakantie te vieren. Wanneer we aankomen lijkt het ook een best luxe camping, wat het uiteindelijk ook is.
We moeten wachten op iemand die de plekken toebedeeld en hopen dat er ruimte is. We komen zonder reservering aan – wat uiteindelijk ons geluk blijkt te zijn. De camping plaatst campers zonder reservering aan op plekken direct aan het meer – een eersteklas uitzicht dus. En die krijgen we dan ook, een prachtig plekje aan het water.
We checken in voor een volle week. Zo kunnen we hier rustig aan doen en de verjaardagen van Niels en Lotte vieren. We plaatsen de camper op onze pitch en installeren ons hier. Het is lekker warm en in de avond worden we getrakteerd met een mooie zonsondergang.
Op vrijdag gaan we met zijn allen op de fiets. We moeten een flink stuk fietsen want er moeten cadeautjes worden gehaald – en die zijn niet dichtbij. Langs mooie routes fietsen we onze accu’s een voor een leeg. Bij een action kopen we de kleinere cadeautjes en de tweede speelgoedwinkel was dicht, helaas. Het was iets met labourday. Gelukkig toch wat cadeautjes mee op de terugweg, die Martine goed wist te verstoppen in de tassen. Het was een flinke fietstocht en we kwamen dan ook laat in de avond terug.
De volgende dag kan Martine zich niet bedwingen – de sups moeten nu tevoorschijn komen. Na het uitpakken van deze nieuwe planken blaast Martine er een op en gaat er met Sanne op het water vandoor. Lotte en Niels spelen langs het strand. We hebben een mooie en rustige dag voor ons.
Niels wordt jarig in Italië
Na het avondeten, zodra de kinderen op bed zijn, blazen we de ballonnen op en versieren de camper en de luifel buiten. Niels is bijna jarig! De volgende ochtend zingen we hem wakker en gooien er nog een leuke Italiaanse versie in. Niels is helemaal happy. We doen cadeautjes in de ochtend en alle mensen die langslopen die de luifel zien – feliciteren Niels.
Niels wil vandaag mee suppen met mem. Dus dat is wat ze doen. De tweede sup wordt ook opgeblazen en samen gaan ze het meer over. Uiteindelijk gaat ook Lotte met Niels en Sanne met mem het water op. In de avond wil Niels pannenkoeken eten – het blijft een favoriet. Na het eten wil Niels graag de ballonnen kapot prikken – de confetti ligt bezaaid over de pitch. Maar het was een geslaagde dag, een mooie dag met een tevreden 8 -jarige Niels.
3 reacties
Prachtig allemaal Albert. En weer net Curaçao met de flamingo’s.
(Wel een beetje voorzichtig doen met die heup hè).
Het is mooi Liesbeth! De flamingo’s kwamen mooi dichtbij overvliegen. Met de heup gaat het verder prima hoor ;-).
Fijn!