We zijn onderweg terug richting Frankrijk en rijden de laatste kilometers door Spanje. De laatste nachten hebben we doorgebracht in het Baskenland gebied – camping Valle do SEO om precies te zijn. Het is een prachtige camping gelegen in een diep dal tussen de bergen. Er loopt een beek langs waar veel gespeeld wordt.
Op maandag 6 april blijven we lekker op de camping. Er valt genoeg te doen en we genieten van het uitzicht, de zon en spelen er allerlei spelletjes. En er moeten natuurlijk eieren worden beschilderd, want het is Paasmaandag. Lotte, Niels en Sanne zijn buiten druk aan het verven en na deze klus weer op weg naar de beek.
Terwijl ze op zoek zijn naar beestjes en kreeftjes verstop ik intussen de eieren in het gras rondom de camper. Na een tijdje komen ze terug en ja hoor – eieren verdwenen. Al zoekende komen ze al snel weer terug met ieders zowaar hen eigen ei in de hand. Het is een mooie dag – de temperatuur is er heerlijk en we genieten tot de avond valt.
En eventjes voelen we ons alleen op de wereld – de laatste campinggasten rijden ervandoor en we staan alleen op het grote grasveld in dit mooie gebied. Wat een vrij gevoel geeft dat. Toch komen er aan het einde van de dag nog 2 nieuwe camperaars bij.
We rijden de volgende dag weer verder richting de Franse grens. Het had de hele nacht geregend en ik maakte mij al wat zorgen over de zware alkoof in het gras. Het was erg nat en we bereikten dan ook op slippende bandjes net aan het grindpad. Gehaald.
Komt natuurlijk de Guardia Civil nét het terrein oprijden, terwijl wij naar de winkel lopen. Ik voelde al aan dat ze wilden controleren en bleef maar even staan. Een paar ernstige blikken later liet ik mijn ID zien en maakte duidelijk dat de camper echt van ons is. Toen nog een rondje om de camper en toen geloofden ze het wel. Opgelucht verder naar de winkel.
Het is vandaag een flinke waaidag en het is een houden en keren in de camper op de weg. Het is ook nog eens een lange rit, we rijden vandaag rond de 380 kilometer naar Burgos toe. Uiteindelijk na deze lange zit komen we aan – we checken in en zoeken een plekje uit. Hierna wordt de cassette volautomatisch geleegd en we gooien de watertank weer vol.
Het is een prima camping – wat ook wel mag gezien het geen goedkope is. In de avond bedenken Martine en ik wat we nog willen in Spanje. En eigenlijk wilden we beiden nog wel naar San Sebastian. Tijdens onze heenreis door Frankrijk – wilden we ook eerst naar San Sebastian reizen. Maar het weer was er toen zo slecht dat we besloten naar de andere kant van Spanje te rijden.
Nu we er toch op afkwamen leek het ons een goed idee om een plek in de buurt te gaan zoeken om te verblijven voor meerdere dagen. Zo kwamen we uit op de plek Zarautz. Vanuit deze plaats konden we relatief makkelijk met de trein in San Sebastian komen. We gingen er de volgende dag op af.
Vandaag neemt Martine het roer in handen, of het stuur in dit geval. Na lange tijd wilde ze graag weer rijden in de camper – ze vindt de bergen wat spannend en daardoor heb ik tot nog toe het meeste gereden. Gelijk de proef op de som, want we kregen eerst alle binnenwegen te pakken die niet bepaald breed waren.
We hadden een reservering staan voor 3 nachten. Bij aankomst kregen we een plek toegewezen, maar helaas geen uitzicht. We staan tussen de mede camperaars in en het zijn smalle stroken – beetje een tegenvaller. Het weer is wel erg lekker en met wat moeite zien we toch wat uitzichtjes.
Na het avondeten kan ik me niet bedwingen en wil foto’s maken vanaf de berg en het strand beneden. Ik had al een vermoeden dat de lucht mooi zou gaan kleuren – wat het dan ook deed. Zo kwam ik erachter dat de trap vanaf de berg naar het strand beneden een behoorlijke onderneming was.
Maar de uitzichten waren prachtig en de zonsondergang evenzo. Ik heb er vele foto’s gemaakt en uiteindelijk met de zware fototas maar weer naar boven geklommen.
Op donderdag 9 april willen we naar San Sebastian. Vanaf de camping gaat er een bus naar het centrum van Zarautz, waar weer een trein vertrekt naar San Sebastian. Na deze reis komen we al snel in het centrum aan en lopen naar de leukste plekjes van deze stad. Het is weer een mooie en authentieke stad met vele prachtige gebouwen en straten.
Als eerste lopen we richting het strand en de boulevard waar het ook vrij druk is. Het ziet er mooi uit en we slenteren daarna door vele verschillende stukken van de stad. Na een souvenirwinkel en magneet verder, halen we bij een lokaal supermarktje wat eten. We zien vlot daarna een grote schoenenwinkel en daar haal ik eindelijk nieuwe sneakers vandaan.
Hierna lopen we weer richting de trein – maar komen nog langs de draaimolen, een kapper waar Niels onderhanden wordt genomen en een heerlijke bakkerszaak, waar ieders wat lekkers uit mocht zoeken.
En daarna wordt het tijd om op de trein te stappen. Het opstappen verliep prima, de terugreis werd even spannend. De trein stond regelmatig stil met storing. Een zenuwachtige treinmachiniste rommelde dan weer voor ons in een meterkast – en dan reden we weer een stukje.
Hoe dan ook, kwamen we gelukkig al snel weer aan. Er was alleen geen bus terug naar de camping – dus dat laatste stuk mochten we ook nog even lopen. Dwars door Zarautz, richting het strand, de vele treden bij de berg op en eindelijk waren we er weer. Ik denk dat we allemaal de puf er wel uit hadden.
De volgende dag houden we het wat rustiger. Sanne puzzelt, Lotte en Niels krijgen les, ik drink koffie en maak het een en ander schoon. Later doen Sanne en ik de afwas, en in de middag gaan we alsnog een keertje naar het strand! Na lekker spelen en zandhappen eten we een ijsje en de dag is weer omgevlogen.
Op zaterdag 11 april is het doel Frankrijk de Pyreneeën. Maar er is de komende dagen veel regen voorspeld helaas. We besluiten daardoor een bekende camping op te zoeken. Een die we eerder opzochten met precies dezelfde reden. We kwamen weer uit in Urrugne op camping Larrouleta.
Maar eerste gingen we boodschappen doen bij de lEclerc en we haalden wat kleding en schoenen bij Intersport. Daarna door naar de camping, waar we eenvoudig in konden checken gezien we nog in het systeem zaten. In de avond eten we pannenkoeken met aardbeien – het regent inmiddels ook flink.
De volgende dag is het eveneens veel regen. We doen dan ook de was, er wordt gezwommen en we maken schoon. De dag is snel om.
We hebben een goede route gekozen voor ons camper, niet te gek bovenlangs door de bergen. We komen rond 16:00 aan en melden ons bij de balie. De camping is vrij prijzig en we verblijven er 2 nachten. De prijs is terug te zien in het uitzicht. Fenomenaal zicht op de besneeuwde toppen en de rode wouwen vliegen letterlijk boven het hoofd.
De volgende dag staat er een wandeling op de planning. We hebben een route van ongeveer 2 uur doorgekregen via de receptie. Het is de Cirque Valentin route van ongeveer 6 kilometer de bergen in. Rond 12:00 vertrekken we en krijgen al snel geweldige uitzichten te zien.
De route brengt ons ver omhoog langs smalle weggetjes en paden – waar het smeltwater nog bij langs loopt. We komen langs vele dorpjes en nieuwe uitzichten – van de ene berg lopen we naar degene waar we op uitkeken. We volgen de route dat voorzien is van gele strepen.
Toch moet het onderweg ergens mis zijn gegaan. Want in plaats van 2 lopen we minstens 5 uren lang. En van deze 6 kilometer konden we er rustig 12 tot 13 aftikken. Maar hoe ver het ook was, iedereen kwam zonder klagen weer op eigen kracht bij de camper aan. Toch knap van Lotte, Niels en zeker ook Sanne, die grote stukken zelf deed.
Het was een prachtige wandeling en we hebben ontzettend mooie beelden gezien. We eten als troost lekkere pannenkoeken in de avond en later bel ik nog even met het thuisfront.
Op woensdag 15 april maken we ons gereed voor de volgende Pyreneeën stop. We gaan richting Gavernie. Om hier te komen gaan we langs een mooie weg rijden met op het einde nog een flink stuk route de Cols. Een uitdaging dus met de camper. Het gaat verassend goed, al zijn sommige stukken nog best spannend. We komen zonder kleerscheuren aan op een ‘gratis’ camperplaats bij Gavernie.
Het is een prachtige plek, hooggelegen, met ruim zicht tussen de prachtige bergen in. We settelen ons en zitten nog lekker buiten, het is heerlijk warm weer. Niet veel later wandel ikzelf nog een berg op. Verrast al snel sneeuw te zien, liep ik steeds verder, denkende dat ik toch bijna bij de top zou komen.
Maar op een gegeven moment werd de route naar boven spannend, zeker met mijn nog zwakke heup. Ik heb een tijdje bovenin gezeten en heb er vele mooie uitzicht foto’s kunnen maken. Daarna weer terug en aan de lasagne! Tijdens het avondritueel bellen we met Jantien en ook Erik komt nog even gedag zeggen.
Het is wederom een geweldige wandeling met vele impressies. Op de terugweg krijgen we de kers nog op de taart, we zien 2 vale gieren overvliegen welke ik goed kan fotograferen. Toen kwamen er meer kersen – vlakbij de camper vlogen er ineens 30 tot wel 40 vale gieren langzaam over richting de bergtoppen.
Het was een bijzonder mooie dag en evenzo afsluiting.
Camping la Serre is een mooie en grote camping, een eco-camping. Het is er niet druk en we staan er vrijwel alleen met een camper. Er zijn mensen rondom ons die er in de chalets verblijven – maar het zijn er niet veel. Vanaf de camping hebben we mooi zicht op de bergen en ook hier zien we verschillende mooie vogels overvliegen.
We blijven hier 2 nachten en doen de nodige dingen zoals was draaien, les geven of gewoon even niets. Ieder doet zijn ding en geniet van het buiten zijn.
Op zondag 19 april rijden we door richting Zuid-Frankrijk. Helaas is Martine niet helemaal fit en we doen het dan ook rustig aan. We moeten zelfs nog een bestemming uitzoeken op deze dag – wat uiteindelijk het stadje Collioure wordt.
Aan het eind van de dag komen we aan op de camperplaats, het is een mooi opgezette plek met ruimte voor vele campers. We zoeken een plekje ergens bovenaan en parkeren er de camper. Het is al snel laat en we gaan de avond in op een nieuw mooi plekje – met nog nét een laatste zicht op een besneeuwde bergtop in de verte.
2 reacties
Prachtig verslag weer Albert , en nu zijn jullie al in Italië .Verder maar weer.
Bedankt – we zitten inderdaad alweer in Italië, Gardameer. En gaan binnenkort alweer door, nieuw verhaal volgt.