De dag nadat Niels jarig was geweest hielden we nog een campingdag. Het weer was aangenaam warm en de kinderen wilden graag zwemmen in het zwembad bij de camping. Logisch ook – de glijbanen zagen er uitdagend uit. Het is de tussen dag van de verjaardagen Niels en Lotte.
Voor ons aan het Gardameer was het druk met langslopende toeristen, mensen die op het strandje lagen. Ikzelf had meer last van mijn heup gekregen en bleef dan ook rondom de camper hangen, foto’s bewerken, beetje koffie en bruiswater drinken.
De dag verloopt snel en in de avond nadat de kinderen van een zwemdag bijkomen in de slaapzak – blazen wij nieuwe ballonnen op en hangen de slingers terug. Helaas hebben we wel regen in het vooruitzicht – het is afwachten hoe de dag van Lotte op 5 mei zal verlopen.
Lotte wordt jarig in Italië – een tiener in de camper
Het is zover – vandaag op 5 mei is het de dag van Lotte. Ze wordt vandaag maar liefst 10 jaar oud – een tiener onder dak. Natuurlijk maken we Lotte zingend wakker en staan met zijn allen op. Bij het opengooien van de camperdeur zien we dat het al wel heeft geregend. Gelukkig is het beperkt gebleven en vieren we de verjaardag in de ochtend onder de luifel.
Tot een bepaald moment begint het toch wat harder te regenen – maar vooral ook te waaien. We besluiten de luifel in te trekken en de verjaardag verder binnen te vieren in de camper. Na cadeautjes en lekkers gaan we in de middag op een vrij droog moment te wandelen.
We zitten bij het Italiaanse dorpje Lazise. Dit dorp heeft een mooie oude ommuring en haven met aangelegen een kerkje San Niccolò genaamd. Het ligt in de regio Veneto en stamt uit de middeleeuwen. In die tijd was het een belangrijke handelsplaats – mede doordat Venetië één van de belangrijkste handelssteden van Europa was.
Maar we zetten nog net geen stap binnen de poort en het begint alweer flink te regenen. Niels en ik besluiten terug te lopen – Martine gaat met Lotte en Sanne nog wel verder kijken.
In de avond eten we patat – uitgekozen door de jarige natuurlijk. Ons omnia oventje doet dat prima, patat bakken. En nadat de patat op is gegeten, gaan we al vrij snel richting bed. In de avond praten Martine en ik over van alles en nog wat – vooral ook over wat we na de reis willen doen.
De volgende dag is ons laatste dag op camping Village du Parc. We staan op en vermaken ons het grootste deel van de dag in de camper – het blijft nat weer buiten. Op de weer apps schijnt het in de middag toch nog op te klaren – waarop we besluiten alsnog met zijn allen Lazise in te wandelen.
En het wordt beter weer – dus gaan we erop uit. Het is een prachtig dorpje met mooie huizen en pleintjes. Er zijn veel winkeltjes en terrassen, Niels vindt er een mooie bulldozer welke hij koopt van zijn verjaardag geld. De bulldozer past perfect bij zijn verzameling van trekkers en aanhangers.
Na de aankoop wandelen we verder naar de kade en genieten van het uitzicht hier. We besluiten er bij een restaurantje pizza’s te eten – Sanne kiest getrouw voor patatjes – welke ze gelukkig ook aanbieden. Het waren heerlijke pizza’s – de wandeling terug met zonsondergang.
Terug bij de camper pakken we het meeste weer op en plaatsen het in de camper. Het wordt ons laatste nachtje op de camping hier na een volle week.
Bezoek aan de stad Venetië
De volgende dag rijden we door richting een camperplaats waar bezoekers er voor een bezoek aan Venetië komen. Porta Gialla Venezia – feitelijk in Venetië maar eigenlijk er vlakbij. Want het échte Venetië daar kom je niet met de camper of auto.
Na een bezoek onderweg aan de Aldi en de boodschappen gedaan te hebben komen we rond 15:00 op de camperplaats aan. Hier mogen we 2 nachten verblijven – precies genoeg voor 1 dagtrip naar de stad. We installeren ons en zitten een tijd buiten, het zonnetje is weer flink tevoorschijn gekomen.
De volgende dag staan we vroeg op. Vlak bij de camperplaats bevindt zich het openbaar vervoer naar Venetië – de boot. We kopen retour kaartjes en stappen na een tijdje wachten op de boot met andere camperplaats gasten. Het boottochtje op zich is alweer een mooie ervaring – lekker snel langs de boeien – de kinderen vonden het prachtig.
En dan zien we een bootje voorbijkomen met pallets wc-rollen. Alles moet per water vervoerd worden naar de stad. Het is een gekke gewaarwording. Na 10 minuten varen zien we de contouren al en de eilandjes. Met nog eens 10 minuten gaan we aanmeren aan de steigers van Venetië.
Ik ken de stad Venetië van plaatjes, verhalen en films. Het is gek en niet zo goed te omschrijven wat ik allemaal zie deze dag. Alles is waar van wat ik dacht te gaan zien. Het is er prachtig en chaotisch, uniek en bizar. We lopen vanaf de boot langs de vele grachten, huizen en trappen naar de binnenkant van Venetië.
Het wordt steeds drukker richting het centrum. De straatjes zijn smal en je ziet enkel winkeltjes die oplopend steeds duurder worden. Vele typisch Venetiaanse maskers worden er aangeboden – dure juwelen, kunst en designer producten. En je ziet precies aan de mensen die dit soort producten wel of niet kopen of gekocht hebben. Het is typisch volk – maar dat zijn wij denk ik in hun ogen net zo goed.
Mannen sjouwen met karren door de nauwe straatjes – die speciaal gemaakt zijn opdat ze makkelijk de trappen langs kunnen. Niemand mag ergens zitten op straat, want je wordt overal gemaand te staan door speciale ‘stadswachten’.
Tijdens het wandelen zien we de gondeliers en de vele typerende gondels. Uiteindelijk komen we langs de Basiliek van San Marco, het Dogepaleis, Basiliek Van Santa Maria della Salute, het Guggenheim museum en zo nog veel meer prachtige gebouwen, bruggen en pleinen.
Alles is indrukwekkend en onze benen trachten ons zover als mogelijk door de stad te brengen. Maar op een gegeven moment wilden de benen graag terug. Dus besloten we de wandeling terug te maken. Zonder navigatie ging het mij nog best af – we kwamen een heel eind terug voordat ik de maps app erbij moest halen om te kijken hoe we moesten gaan.
Het is dan ook een wirwar van straatjes. Uiteindelijk kwamen we nét te laat voor de boot en moesten hierdoor ruim een uur wachten. We plaatsten ons op een bankje bij een naastgelegen pleintje, nog eventjes genieten van de laatste momenten hier.
Om 17:30 komt de boot en brengt ons net zo snel terug als dat we heen gingen in de ochtend. Op de camping frissen we ons op met een douche en gaan na het avondeten snel weer slapen.
Laatste stop Italië bij Triëst
De volgende dag worden we wakker en staan op. We moeten vandaag uitchecken – maar hebben nog niet echt nagedacht over wat we na Venetië willen. We moeten dus snel een nieuwe bestemming uitvogelen. Gaan we nu al naar Slovenië of toch nog een tussenstop in Italië?
We kiezen ervoor om nog eventjes in Italië te blijven. Een laatste stop voor de grens. We komen na inpakken en wegwezen in de middag uit op camping agrituristico Carso in de regio Duino-Aurisina, Triëst. Het is een mooie camping en we checken in voor 2 nachten. De mevrouw ziet onze kinderen en geeft ons een enorme grote plek om te staan.
Er staan bijenkasten bij het terrein en we halen een nieuwe pot honing van de camping. Dit is een nieuw ding van ons – we zijn gek op échte honing. Ook zijn we gek op pannenkoeken met een goede film. Vanavond is het de film Trolls dat tijdens het eten wordt gedraaid.
Op zondag 10 mei blijven we op de camping en zijn erachter gekomen dat de camping één nadeel heeft. Er dendert om de haverklap een goederentrein over een hooggelegen brug. Dit tot laat in de avond en vroeg in de ochtend. Op zich went het, maar het is wel jammer. Vandaag vermaken we ons op de camping – het is moederdag.
Lotte, Niels en Sanne bedenken en schrijven een lied voor Martine. Wat we uiteindelijk samen oefenen bij het basketbalveldje – wordt niet veel later opgedragen aan mem. Martine vond het erg lief, maar moederdag werd verder in bed doorgebracht. Helaas was Martine niet heel fit en had rust nodig.
Uiteindelijk gaat het vandaag nog regenen en we spenderen de rest van de middag in de camper. In de avond na het eten bestel ik een e-vignet welke we nodig hebben om door Slovenië te kunnen rijden.
Het prachtige Slovenië
Vandaag pakken we op en rijden vanuit Italië weer verder. Al snel komen we over de grens en zijn we in Slovenië beland. Het is helaas nog erg regenachtig weer en mistig op de weg – zeker tussen de hoge bergen in. Het is vervelend om hierdoor heen te moeten rijden, maar we komen in de middag gelukkig al snel op bestemming aan.
Ook op dinsdag 12 mei regent het nog met bakken als we wakker worden. Dus weer les in de ochtend en in de middag komt het zonnetje tevoorschijn. We kunnen er vandaag op uit en wandelen dan ook het hele meer rond. We zien het beroemde kerktorentje (de Kerk van de Moeder Gods op het Meer) op het eiland in dit meer van alle kanten – het is een prachtige omgeving met helblauw water.
Bij terugkomst is het al laat en gaan we snel de avond in. Het weer is sterk wisselvallig, ook voor de volgende dag. We staan vrij laat op en geven les in de ochtend. Ik doe een grote afwas en haal boodschappen op. Rond 15:00 komt het zonnetje er weer door en gaan we erop uit.
Vlakbij kunnen we het bos induiken en een stevige wandeling omhoog maken. Na flink aanpoten, zeker op het laatste eind, komen we uit op een punt met geweldig uitzicht over het meer. Hier blijven we een tijdje kijken en om foto’s te maken – daarna weer terug naar beneden.
Bij terugkomst wordt er nog gespeeld in het speeltuintje op de camping en gaan we alweer de avond in. Het is ons laatste nachtje bij het meer van Bled.
Richting de Kroatische grens
Slovenië ben je snel doorgereden, althans van noord naar zuid. We pakken weer op van camping Bled en gaan door naar de laatste stop in Slovenië. Het blijft maar regenen en het lijkt niet op te houden de komende dagen. Dat heeft ons doen besluiten om sneller richting Kroatië te rijden.
Ons laatste stop in Slovenië is camping kolpa / Eko Vasica Rincica. De laatste 60 kilometer rijden we over kleinere binnendoorwegen langs bergen en door vele dorpen.
De camping ligt achter een boerderij met veel dieren rondom als alpaca’s, ezels, kippen, struisvogels en geiten. Het ligt in een prachtig dal met rondom hoge bergen, we zien en horen er vele roofvogels. We blijven hier 1 nachtje, maar als de weersvoorspellingen beter waren geweest hadden we hier nog wel langer willen blijven.
Langs de camping loopt een mooie rivier, de Kolpa, waar je lange wandelingen kunt maken. Helaas slaan we dit over vanwege het weer.
De volgende dag op vrijdag 15 mei gaan we de grens over naar Kroatië. We rijden op een camping bij het Plitvice Lakes nationaal park af. Onderweg weer flink regen helaas, maar we rijden wel weer verder langs vele bergen en dorpen. Zo zien we onderweg al heel wat van deze Balkan landen.
Kroatië - Plitvice Lakes National Park
Bij aankomst op de camping in Kroatië kunnen we ons nog nét goed neerzetten voordat de volgende wolkbreuk zich voordoet. Lotte en Niels krijgen in de camper nog les en in de avond gaan we al snel in de slaapzakken. Het regent aan één stuk door, de volgende dag in.
Op zaterdag blijven we in de camper door de regen, het is kletsnat buiten en er liggen enorme plassen water overal. Ik ben blij dat we de camper op grind hebben gezet, in plaats van de mooiere plekjes in het gras verderop. We staan niet graag vast natuurlijk.
Bij de receptie boeken we nog een nacht bij – want we kunnen zo niet het park in. Veel te gevaarlijk met zulk weer. Eenmaal bijgeboekt zitten we feitelijk de hele dag doorlopend in de camper. En dat slaat door in het humeur, van vrijwel iedereen. Gelukkig hebben we wel goed weer in het vooruitzicht.
De volgende dag worden we wakker met een warme zon – hoe fijn kan dat zijn! We maken ons op voor route C van ruim 8-9 kilometer door het nationaal park. Het park is beroemd vanwege de vele helblauwe meren en grote watervallen. Gelukkig voor ons is het voordeel van de regen dat de watervallen naderhand vaak extra mooi zijn. We verwachten dus heel wat.
We gaan vanaf de camping met een speciale bus naar ingang 1 van het park. Het park is vanaf 2 plekken te starten – afhankelijk van welke route je pakt. Aangekomen is het al vrij druk – we wandelen na het scannen van de tickets het park in en zien direct een van de mooiste en grootste watervallen.
We wandelen langs de vele mooie meren en watervallen over houten vlonders. Het is niet overdreven – een prachtig gebied. Wel druk, met jan en alleman die langs je denderen over de smalle paden. Foto’s maken is dan ook erg lastig, zeker als je de sluitertijden voor de watervallen wat langzamer wilt hebben.
Op het midden komen we uit bij een terrein waar we gelukkig ons magneet kunnen kopen. We eten en drinken hier koffie – om vervolgens met een bootje verder gebracht te worden. Na het bootje kunnen we de wandeltocht vervolgen. Vrij abrupt hebben we dan ineens 8 kilometer gehad – we zijn bij het eindstation gekomen.
Vanaf dat punt worden we met een bus-treintje terug gebracht naar het begin. Aangekomen moeten we nog een kleine 1.5 kilometer terug wandelen. De bus van 14:00 terug hebben we gemist, de volgende gaat pas om 17:00. Dat vullen we op met de laatste stappen, een broodje hamburger en nog één blik op de grootste waterval die aan het begin was
Een prachtige dag was het, moe van het lopen, vol van dat wat we zagen. Kroatië is boven verwachting een prachtig land – net als Slovenië dat is.
Eén reactie
Heb weer genoten van je verslag Albert met prachtige foto’s